REGULAMIN FIELD TRIALS`ÓW
§1
Celem konkursu jest współzawodnictwo o pierwszeństwo w pracy w polu psów
myśliwskich grupy VII FCI, czyli wyżtów. Wyżły angielskie pracują parami,
kontynentalne pojedynczo.
Pracujące parami lub pojedynczo psy powinny w stylu właściwym dla danej rasy i
zgodnie z zasadami sztuki, przeszukać pole i wystawić bytujące tam ptactwo
łowne.
§2
Field trialsy mogą być organizowane osobno dla poszczególnych ras lub wspólnie
dla wszystkich psów grupy VII FCI, jednak z zachowaniem podziału na wyżły z wysp
brytyjskich i wyżły kontynentalne.
§3
Biorąc pod uwagę wiek, obowiązuje podział na klasę młodzieży (Derby) - psów w
wieku od 9 do 18 miesięcy życia oraz na klasę otwartą, w której prawo startu
niezależne jest od wieku psa.
§4
Field - trialsy mogą być przeprowadzane osobno dla psów wystawiających określone
gatunki ptaków łownych i dla psów wystawiających wyłącznie kuropatwy.
§5
Dopuszcza się również organizowanie tak zwanego „wielkiego szukania”.
Uczestniczyć w nim mogą wyłącznie wyżły z wysp brytyjskich. Podczas konkursów
tego typu podobnie jak w przypadku konkursów standardowych, obowiązują podziały
na: rasy lub grupy ras, młodzież i klasę otwartą. Konkurs ten charakteryzuje się
głównie: prezentacją w parach, bardzo dużą szybkością chodów, rozległością pola,
szerokością szukania i samodzielnością pracy. Konkurs przeprowadza się na
kuropatwach naturalnych. Pies powinien ignorować lub respektować zwierzynę inną
niż ptactwo łowne.
§6
Do przeprowadzania konkursów nadają się tereny polne, pod warunkiem, że
startujące psy mają szansę wykazania na nich swych wrodzonych i nabytych
umiejętności i że bytuje w nich zadowalająca ilość ptactwa łownego, zwłaszcza
naturalnych kuropatw.
§7
Dopuszcza się określenie przez organizatora limitu uczestniczących w konkursach
psów, pod warunkiem, że ograniczenia te zostaną wcześniej ogłoszone i nie będą
dotyczyć ani płci, ani wieku psów. Po zamknięciu przez organizatora listy
uczestników konkursów i po jej ogłoszeniu nie można dopisywać już żadnych psów.
§8
Field trialsy odbywają się niezależnie od pogody i tylko w wyjątkowych
przypadkach mogą być odwołane decyzją zespołu sędziowskiego. Praca psów powinna
się odbywać w miarę możliwości organizacyjnych z zachowaniem podobnych warunków
terenowych i kierunku wiejącego wiatru. Zasadą jest praca pod wiatr.
§9
Godzina i miejsce zbiórki powinny być podane uczestnikom odpowiednio wcześnie.
Przewodnicy psów winni być obecni na zbiórce. Po ogłoszeniu listy startowej,
przewodnicy i psy pozostają do dyspozycji komisji sędziowskiej i muszą się
stosować do ich wskazówek.
§10
Formowanie par i wyznaczanie kolejności ich pracy ustala się w drodze losowania,
unikając łączenia psów należących do tego samego właściciela lub prowadzonych
przez tego samego przewodnika.
§11
Psy biorące udział w konkursach, mogą być podzielone na kilka grup. Podział ten
leży w gestii organizatorów.
§12
Po zakończeniu pierwszych tur, formowanie następnych par i kolejność ich pracy
odbywa się według uznania sędziów, którzy powinni uwzględniać zasady, żeby nie
łączyć ze sobą psów najlepszych lub posiadających równe szansę.
§13
Pracę psów oceniają 2-3 osobowe grupy sędziowskie, których decyzje są
ostateczne. Jeden z sędziów pełni rolę przewodniczącego tej grupy, mianuje go
sędzia główny. Zadaniem sędziów jest wyłonienie psa, który w tym dniu wykazuje
najwięcej zalet w pracy w polu.
§14
Osoby sędziujące dany konkurs nie mogą zgłosić do uczestnictwa w nim ani psa
swojego, ani należącego do osoby blisko z nim spokrewnionej. Sędzia nie może też
oceniać psa, którego w ostatnich 12 miesiącach byt właścicielem,
współwłaścicielem, którego układał lub szkolił bądź się nim opiekował. Dotyczy
to również psów należących do jego bliskiej rodziny. Nie dotyczy to szczeniąt do
6 miesięcy.
§15
Sędzia, przewodniczący grupy w momencie rozpoczęcia konkursu powinien znajdować
się pośrodku pola a pozostali sędziowie po jego bokach w odpowiedniej od niego
odległości.
O każdym błędzie dyskwalifikującym psa, sędziowie boczni zobowiązani są
powiadomić sędziego przewodniczącego, który rozważy zasadność przerwania pracy.
Po zakończeniu pracy każdej pary lub pojedynczego psa, sędziowie boczni
spotykają się z sędzią przewodniczącym. Każdy z nich podaje swoje uwagi i
spostrzeżenia o pracujących psach. W przypadku różnych opinii, decyduje gtos
sędziego przewodniczącego.
§16
Obserwując i oceniając całokształt pracy psów, sędziowie przyznają wyróżniającym
się psom dyplomy l, II i III stopnia.
Najlepszemu psu klasy otwartej, któremu za pracę przyznali sędziowie dyplom l
stopnia, przysługuje tytuł „Tria-lera” oraz wniosek na CPC. Jeżeli jest to
konkurs regionalny to dodatkowym wymogiem formalnym jest uczestnictwo w klasie
otwartej minimum 10 psów. Najlepszemu psu klasy młodzieżowej, któremu przyznano
dyplom l stopnia przysługuje tytuł „Derbisty” oraz wniosek na CPC z
zastrzeżeniami jak wyżej. Psu, który uzyskał w klasie otwartej l lokatę, a pracę
jego oceniono na dyplom l stopnia, sędziowie mogą na imprezach międzynarodowych,
w których uczestniczy minimum 10 psów, przyznać wniosek na CACIT, a drugiemu z
kolei ocenionemu również na dyplom l stopnia Reserve-CACIT.
§17
CACIT przyznaje się psom, które pracowały w sposób wyjątkowy i bez jakichkolwiek
błędów, otrzymały dyplom l stopnia i zajęły pierwszą lokatę. Sędziowie przy
ocenie psów, muszą brać pod uwagę surowe wymogi klasyfikacji stawiane w tego
typu konkursach przez FCI, zwłaszcza, gdy chodzi o przyznawanie CACIT-ów i
Resen/e-CACIT-ów.
§18
Jeżeli konkurs prowadzony jest w formie zawodów, w których z uwagi na ilość psów
nastąpił podział na grupy i zwycięzcy grup zasługują na najwyższe wyróżnienie,
to zostają oni poddani parami barażom celem wyłonienia zwycięzcy i psów, którym
przyznane mogą być wnioski CACIT i reserve CACIT
§19
Baraże na CACIT i Reserve-CACIT, nie mają wpływu na uzyskane wcześniej wyniki
pracy w polu. W barażu o ocenie decyduje szukanie i styl pracy właściwy dla
danej rasy, natomiast nie liczą się punkty i błędy za wyjątkiem
nieposłuszeństwa. Jeżeli pies startujący w barażach nie wywiąże się prawidłowo z
wymogów regulaminowych, zespól sędziowski nie przyznaje mu ani CACIT-u, ani
Reserve-CACIT-u.
§20
Podczas konkursu pies, który wylosował wyższy numer startowy, zajmuje miejsce z
prawej strony pola. W przypadku oceniania psów tej samej rasy i umasz-czenia,
pies idący z prawej strony powinien mieć przyczepioną do obroży kolorową wstążkę
dla łatwiejszego odróżnienia go przez sędziów. Po stawieniu się przewodników na
miejscu startu, daje się im możność przygotowania psów do pracy. Rozpoczęcie i
zakończenie każdej tury, następuje na wyraźnie zasygnalizowane polecenie
sędziów. Omyłki popełnione przez psy lub przewodników przed sygnałem
rozpoczynającym pracę, sygnałem kończącym pierwszą minutę pracy (czas na
rozgrzewkę) oraz po sygnale kończącym pracę, nie mogą mieć wpływu na ocenę.
Psy, które nie staną na starcie w ciągu 10 minut po wezwaniu ich przez sędziów,
tracą prawo do współzawodnictwa.
W czasie oceny pracy psów, każdy przewodnik powinien prowadzić swojego psa w
takiej odległości od sędziów i konkurenta, aby ułatwić obserwacje jego pracy i
nie przeszkadzać drugiemu psu.
§21
Przy przeprowadzaniu pracy parami, przewodnicy powinni cały czas pozostawać obok
siebie, aby być pod kontrolą sędziów i reagować bieżąco na ich
wskazówki/sygnały.
W żadnym przypadku przewodnicy nie powinni w sposób przesadny przeszkadzać
komendami głosowymi lub gwizdkiem psu partnera. Szczególnie docenione powinno
być przez sędziów powściągliwe prowadzenia psa przez przewodnika. Zakazuje się
używania gwizdków na ultradźwięki. Podczas prezentacji psa nie można używać
żadnych środków przymusu.
§22
Pracujące psy przeszukując teren powinny wykorzystać wszystkie okazje spotkania
ptactwa łownego. Wszelka pogoń za ptactwem wyklucza psa z konkursu. Pogoń za
zwierzyną łowną nie objętą regulaminem nie dyskwalifikuje psa pod warunkiem, że
wróci on natychmiast na wezwanie przewodnika i od nowa podejmie szukanie.
Szczególnego posłuszeństwa wymaga się od psa przy zrywaniu się zwierzyny i
strzałach przewodnika.
§23
Pierwsze i dalsze tury pracy psów powinny odbywać się pod wiatr i trwać
przynajmniej 15 minut, chyba, że pies popełni błąd, który go eliminuje z
konkursu. Zwolnienie psa ze smyczy następuje na polecenie sędziego
przewodniczącego grupy. Obaj przewodnicy stają z psami na wyznaczonych miejscach
i czekają na sygnał rozpoczęcia pracy. Psy wypuszcza się jednocześnie w dwóch
przeciwległych kierunkach, pod kątem 30-40 stopni.
W przypadku bocznego wiatru należy posyłać psy jak najdalej do przodu pod
warunkiem, że nie będą sobie przeszkadzały. Po każdym wystawieniu należy zmienić
strony pracy psów (prawego na lewego i odwrotnie) i odprowadzić psy nieco dalej,
wypuszczając je ponowne, tak aby nie wracały w poprzednie miejsca.
§24
O czasie trwania pozostałych tur decydują sędziowie. Sędziowie mogą przywotać
psa o dużych umiejętnościach, który nie miał okazji w poprzednich turach
wystawić ptactwa townego, kolejny raz, lecz nie więcej niż dwa razy. Taki pies
zostaje zatrzymany natychmiast po pierwszej nadarzającej się okazji, niezależnie
od jej rezultatu.
§25
Na początku każdej tury, zarówno pierwszej jak i wtórnych, daje się psom jedną
minutę na rozgrzewkę. Popełnione w tym czasie błędy nie mogą powodować
eliminacji psa, ale mogą mieć wpływ na końcową jego klasyfikację. Prawidłowo
wystawione w tym czasie ptactwo łowne należy psu zaliczyć i przyznać mu punkt.
Jeżeli w ciągu pierwszej minuty pies nie rozpocznie pracy, powoduje to
automatycznie wykluczenie go z konkursu.
§26
W przypadku konieczności zmiany terenu i po decyzji sędziego wzięcia psa na
smycz, zatrzymuje się odmierzanie czasu do chwili podjęcia akcji w nowym polu.
Uchybień popełnionych w czasie pierwszego przebiegu z wiatrem bocznym zarówno z
lewej jak i prawej strony nie uznaje się za błędy. Jeżeli jednak ponownie
naprowadzony pies spłoszy ptactwo to zostaje wyeliminowany.
§27
Sędziowie powinni starać się o zapewnienie jednakowych warunków pracy dla
wszystkich biorących udział w konkursie psów. Powinni uwzględniać inteligencję
psa, sposób wykonania zadania w trudnych warunkach, a w przypadkach wątpliwych
interpretować sytuacje na korzyść psa.
§28
Sędziowie podczas konkursów mają prawo odwoływać psy tyle razy i na tak długo na
ile uznają to za konieczne. Mogą również sklasyfikować psa po pierwszej turze.
Pozostawia się sędziom pełną swobodę w określaniu czasu odwołania psa.
§29
Od momentu ogłoszenia przez przewodniczącego grupy zakończenia tury nie bierze
się pod uwagę żadnego popełnionego przez psa czy przewodnika błędu za wyjątkiem
„wyjścia psa z ręki przewodnika” i nie wrócenia natychmiast po jego przywołaniu.
Stanowi to, bowiem błąd i nie pozwala na wyróżnienie psa mimo poprzednio dobrej
postawy.
§30
Podczas konkursu przy wystawianiu ptactwa prowadzący psy przewodnicy zobligowani
są po zerwaniu ptactwa do oddania strzału. Okazanie lęku na strzał powoduje
eliminację psa. Nie oddanie strzału jednoznaczne jest z nie zaliczeniem psu
wystawiania. Po stójce przewodnik powinien wziąć psa na smycz i powrócić do
sędziów.
§31
Wskazane jest by konkursy odbywały się podczas okresu polowań na ptactwo łowne.
Pies, który nie zdobędzie przynajmniej jednego punktu na ptactwie łownym lub
zającu to znaczy nie wystawi go, nie może być sklasyfikowany (otrzymać dyplomu).
Pies taki, mimo dobrej postawy w polu, otrzymuje notę - nie sklasyfikowany.
Podczas konkursu przyznaje się jedynie punkty za ptactwo łowne w stanie
naturalnym (kuropatwy i ewentualnie bażanty).
W trakcie konkursu przyznaje się jedynie punkty za wystawienie dzikiego ptactwa
townego (kuropatw ewentualnie bażantów lub zajęcy). Nie przyznaje się punktów za
wystawienie ptactwa townego, jeżeli nie zerwie się ono do lotu.
§32
Cechami, które powinny posiadać psy kwalifikowane do dyplomów, a tym samym
przyznawania punktów za pracę są:
1. Spontaniczne wejście w pole i prawidłowe jego okładanie.
2. Znalezienie zwierzyny i jej stylowe wystawienie.
3. Stanowcze i skuteczne dochodzenie na rozkaz wystawionej zwierzyny (nie należy
mylić dochodzenia z dociąganiem, podczas, którego pies samodzielnie zbliża się
do zwierzyny, aby kontrolować jej odwiatr).
4. Brak reakcji na strzał i nie zmieniona postawa na widok zrywającej się
zwierzyny.
5. Samorzutne sekundowanie wystawiającemu konkurentowi.
6. Szybki i efektowny galop (kłus).
7. Praca w stylu danej rasy.
8. Samodzielność i prawidłowa współpraca z przewodnikiem (posłuszeństwo)
§33
Sędziowie dokonują oceny psów biorących udział w konkursach, nie -na podstawie
ilości uzyskanych punktów, ale ich jakości, odnosząc się przede wszystkim do
pracy w stylu danej rasy, pasji, siły wiatru i wyszkolenia. Okładanie pola
powinno być szczególnie aktywne, inteligentne i metodyczne z uwzględnieniem
specyfiki terenu.
Podsumowując pracę psa wg. wymienionych jak wyżej kryteria sędziowie wystawiają
zespołową klasyfikacje punktową od O do 10, przy czym uzyskanie ich w
przedziale:
6-10 punktów - kwalifikuje do dyplomu l stopnia,
3 - 5 punktów - kwalifikuje do dyplomu II stopnia,
1 - 2 punktów - kwalifikuje do dyplomu III stopnia.
§34
Po zakończeniu konkursu sędziowie zobowiązani są do ogłoszenia i omówienia
wyników poszczególnych psów ich przewodnikom oraz do złożenia kart ocen pracy
organizatorom.
§35
Z punktu widzenia field trialsów poszczególne wady i usterki psa myśliwskiego
można podzielić na:
• Bezwzględne, które z zasady wymagają usunięcia psa od dalszego udziału w
konkursie.
• Względne, które w zależności od ich stopnia i okoliczności pracy nawet przy
posiadaniu przez psa dobrego wiatru i innych walorów, nie mogą być tolerowane na
konkursach.
• Usterki oraz omyłki mniejszej wagi, które nie powodują eliminacji psa, mają
jednak decydujący wpływ na ostateczny wynik konkurujących psów i stopień
przyznanego dyplomu..
§36
Wadami bezwzględnymi, które z zasady wymagają usunięcia psa są:
1. Absolutne braki chodów, zainteresowania lub chęci do przekładania terenu,
ustawiczne zatrzymywanie się na tropach, fałszywe wystawianie zwierzyny na
śladach oraz ściąganie do pustych miejsc lub do „ptaszków”, rażące braki
szkoleniowe, brak chęci do pracy w pierwszych minutach.
2. Bezcelowe bieganie po polu lub praca samopas bez zwracania uwagi na
przewodnika, bezustanne głoszenie, systematyczne przeszkadzanie w pracy
konkurentowi, nie respektowanie stójki drugiego psa.
3. Gonienie spotkanej zwierzyny lub po jej wystawieniu ominięcie lub wypłoszenie
jej bez uzasadnienia, chodzenie z tylu za przewodnikiem, zawracanie do tyłu po
obłożeniu pola pod wiatr, powtarzanie szukania po starych tropach.
4. Dłuższe (trwające ponad 10 minut) oddalenie się i utrata kontaktu z
przewodnikiem („wyjście z ręki”).
5. Lękliwość na strzał.
6. Złośliwość i agresywność
§37
Wadami względnymi, dyskwalifikującymi psy w pewnych warunkach są:
1. Brak stylu i pasji do pracy w przeciwieństwie do cech danej rasy psa.
2. Przekroczenie granic pola, głoszenie.
3. Brak energii i wytrwałości podczas szukania zwierzyny.
4. Zbędna ostrożność, nieśmiałość i niepewność pracy, cechy charakterystyczne
dla braku samodzielności i doświadczenia w polu.
5. Praca dolnym wiatrem, wadliwy sposób trzymania głowy podczas szukania.
6. Słaby wiatr, wskutek czego pies wystawia za krótko, przechodzi obok zwierzyny
lub wystawia jej ślady, zbyt twarda stójka.
7. Nie odpowiednie zachowanie się po zerwaniu zwierzyny, brak orientacji w polu,
niepewne zachowanie się na widok wystawiającego konkurenta lub ustawiczne
sekundowanie bez samodzielnej pracy.
Usterki lub omyłki niedotyczące spraw zasadniczych nie powodują dyskwalifikacji
psa mają jednak wpływ na stopień przyznanego dyplom i ostateczną lokatę psa.
OBJAŚNIENIA l WSKAZÓWKI DO OCENY
WIATR
Wiatr pracującego psa ocenia się uwzględniając jego siłę, pewność i rodzaj
(górny, dolny). Miernikiem siły wiatru jest odległość, z jakiej pies jest zdolny
zwietrzyć zwierzynę. Pewność wiatru to zdolność odróżnienia bezpośredniego
odwiatru zwierzyny od pozostawionego przez nią na tropach, w paprzyskach,
kotlinach itp. Znamionami pewności wiatru są: szybkie ściąganie w kierunku
zwietrzonej zwierzyny zakończone zdecydowaną stójką, albo wystawienie bez
ściągania od razu po zwietrzeniu zwierzyny. Szybkie, zdecydowane doprowadzenie
do niej (po otrzymaniu rozkazu). Brak pustych stójek do ptaszków. Od wyżłów
wymaga się, by podczas okładania pola posługiwały się górnym wiatrem.
STÓJKA.
Zwietrzoną zwierzynę pies powinien spokojnie wystawiać, tak długo, dopóki nie
dojdzie do niego wolnym krokiem przewodnik i poleci mu ją wypchnąć. Tropy,
paprzyska, kotliny i inne ślady wolno psu jedynie zaznaczyć. Sposób wystawiania
winien być typowy dla danej rasy.
PRZEKŁADANIE POLA, SZUKANIE
Zależy od konfiguracji terenu i czułości wiatru psa. Zwrot powinien następować
zawsze przeciw wiejącemu wiatrowi. Przy bocznym wietrze pies powinien odbiec jak
najdalej do przodu i wykonać zwrot przeciw wiatrowi, poruszając się w kierunku
przewodnika. W czasie szukania z wiatrem pies odbiega jak najdalej od
przewodnika i zaczyna okładać w jego kierunku.
RUCH, CHODY
Szukanie zwierza powinno odbywać się galopem (u niektórych ras kłusem), który ma
być wytrwały, długi i szybki. Szybkość ma odpowiadać czułości nosa psa. Im
lepszy pies ma wiatr, tym szybciej przekłada teren. Wytrwałość psa przejawia się
równomiernym tempem poruszania się w czasie całej pracy w polu. Grzbiet
pracującego psa powinien być prosty, głowa odpowiednio uniesiona, stosownie do
danej rasy (u seterów na równi z grzbietem). Całość ruchów psa powinna być
płynna, harmonijna i elegancka. Przejście z galopu do stójki powinno być typowe
dla danej rasy.
SPOSÓB SZUKANIA
Pies powinien przekładać pole przed przewodnikiem galopem lub kłusem posługując
się górnym wiatrem. Powinien chodzić szeroko w prawo i w lewo od przewodnika, z
pasją, w sposób metodyczny i wytrwały. Posuwając się zakosami pod wiatr. Nie
stanowi błędu zbyt szerokie okładanie pola, jeżeli pies w widoczny sposób
współpracuje z przewodnikiem. Praca i kierunki zwrotów psa powinny być
uzależnione od wiatru i warunków terenowych.
STYL PRACY
Na styl pracy składają się: elegancja i harmonijność wszystkich ruchów psa,
charakterystycznych dla danej rasy chodów, sposób trzymania głowy i ogona
podczas przekładania terenu oraz wystawiania zwierzyny.
POSŁUSZEŃSTWO l WSPÓŁPRACA Z PRZEWODNIKIEM
Posłuszeństwo polega na natychmiastowym wykonywaniu otrzymanych rozkazów od
przewodnika (głosem, gwizdkiem lub znakiem ręki). Współpraca z przewodnikiem
polega na utrzymywaniu stałego kontaktu wzrokowego i słuchowego, umożliwiającego
sprawne wykonywanie rozkazów.