STRONA GŁÓWNA O HODOWLI NASZE PSY MIOTY SZCZENIETA NASZA DRUZYNA GALERIE WZORZEC RASY LINKI KONTAKT
strona glowna hodowli seterow irlandzkich Rude Ziolko
historia hodowli
nasze psy
mioty szczeniat seterow irlandzkich
szczeniaki seter irlandzki ogłoszenie
psy z Rudego Ziółka
zdjecia seterow irlandzkich
wzorzec rasy opis wygladu
linki stron o seterach irlandzkich
dane kontaktowe hodowli adres telefon
ksiega gosci
 
seter irlandzki wzorzec FCI setery irlandzkie
seter irlandzki

Standard FCI Nr 120

 SETER IRLANDZKI

KRAJ POCHODZENIA: Irlandia
DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO STANDARDU: 13.03.2001
TŁUMACZENIE: Czesław Kurowski, Renata Czechowska
PRZEZNACZENIE: pies myśliwski i rodzinny
KLASYFIKACJA FCI: Grupa 7 - Wyżły
Sekcja 2.2 - Brytyjskie i Irlandzkie Pointery i Setery, Seter.
Wymagane próby pracy

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY: Seter Irlandzki powstał i rozwinął się w Irlandii jako pies myśliwski. Wywodzi się od Setera Irlandzkiego Czerwono-Białego oraz psa nieznanej rasy, o jednolicie czerwonym umaszczeniu. Seter irlandzki był wyraźnie wyodrębnionym typem już w wieku XVIII. W roku 1882 powstał Klub Setera Irlandzkiego, zajmujący się promocją rasy. Klub w roku 1886 wydał Standard Rasy, a następnie organizował field trialsy i wystawy celem jego ustalenia. W 1998 roku klub opublikował Styl Pracy

Rasy. Standard wraz ze Stylem Pracy stanowią opis wyglądu zewnętrznego oraz zdolności użytkowych rasy. Z biegiem lat Seter Irlandzki stał się wytrzymałym, zdrowym i inteligentnym psem o znakomitych walorach użytkowych i wielkiej żywotności.

WYGLĄD OGÓLNY: Rasowy, o szlachetnej, sportowej sylwetce i przyjaznym wyrazie. Proporcjonalnie i harmonijnie zbudowany.

seter irlandzki wzorzec

ZACHOWANIE I TEMPERAMENT: Żywy, inteligentny, energiczny, przywiązany i lojalny.

GŁOWA: Długa, sucha i nie za szeroka między uszami. Kufa i czaszka jednakowej długości, o równoległych krawędziach. Mózgowa część czaszki: Owalnie sklepiona między uszami, pojemna, z dobrze zaznaczonym guzem potylicznym i wyniesionymi łukami brwiowymi. Stop: Wyraźny. Twarzowa część czaszki: Nos: Koloru ciemnomahoniowego, ciemnoorzechowego lub czarnego, o szerokich nozdrzach. Kufa: Umiarkowanie głęboka, dość tępo zakończona. Od stopu do czubka nosa długa, wargi niezbyt obwisłe. Szczęki: Prawie jednakowej długości. Uzębienie: Zgryz nożycowy. Oczy: Ciemnoorzechowe lub ciemnobrązowe, nie powinny być zbyt duże. Uszy: Średniej wielkości, delikatnej budowy, osadzone nisko i daleko ku tyłowi, zwisające wdzięczną fałdą ściśle przy policzkach.

SZYJA: Umiarkowanie długa, dobrze umięśniona, ale nie za gruba; łagodnie wygięta, bez śladu obwisłego podgardla.

TUŁÓW: Proporcjonalny do wielkości ciała. Klatka piersiowa: Głęboka, z przodu raczej wąska. Żebra dobrze wysklepione, zapewniające dużo przestrzeni dla płuc. Lędźwie: Muskularne, lekko wysklepione. OGON: Umiarkowanej długości, proporcjonalny do tułowia, osadzony raczej nisko, mocny u nasady i zwężający się ku końcowi. Powinien być noszony na poziomie grzbietu lub nieco poniżej.

KOŃCZYNY Kończyny przednie: Łopatki: długie i ustawione skośnie ku tyłowi, kłąb wyraźny. Łokcie: nisko osadzone, o swobodnych ruchach, nie powinny być wciśnięte ani odstające. Podramiona: proste, ścięgniste, o mocnej kości. Kończyny tylne: Tył szeroki i mocny. Kończyny powinny być długie i umięśnione od biodra do stawu skokowego, zaś od stawu skokowego do stopy krótkie i mocne. Stawy kolanowe: Dobrze kątowane. Stawy skokowe: Ustawione prosto, nie zwrócone na zewnątrz ani do wewnątrz. Stopy: Małe, bardzo zwarte. Palce mocne, dobrze wysklepione, ściśle do siebie przylegające.

RUCH: swobodny, płynny, posuwisty; głowa noszona wysoko. Kończyny przednie o dalekim wykroku, ale prowadzone nisko. Kończyny tylne prowadzone płynnie, z dużą siłą odbicia. Niedopuszczalne krzyżowanie i przeplatanie kończyn.

SZATA: Włos na głowie, przedniej stronie kończyn i na końcach uszu krótki i delikatny. Na pozostałych częściach ciała umiarkowanej długości, przylegający i możliwie nie kędzierzawy ani falisty. Frędzle na górnej części uszu długie i jedwabiste; na tylnej stronie nóg długie i delikatne. Obfite owłosienie na brzuchu tworzy frędzle rozciągające się na przedpiersie i szyję. Stopy dobrze owłosione między palcami. Ogon ozdobiony piórem z dość długiego włosa, skracającego się stopniowo ku końcowi. Pióro i frędzle powinny być proste i przylegające. Umaszczenie: Soczystokasztanowe, bez śladu czerni. Białe znaczenia na piersi, gardle i palcach, jak również mała gwiazdka na czole lub wąska strzałka na kufie lub czole nie powodują dyskwalifikacji.

WZROST: Wysokość w kłębie: Psy: 58 cm - 67 cm (23 ins - 26,5 ins) Suki: 55 cm- 62 cm (21,5 ins - 24,5 ins)

WADY: Wszelkie odstępstwa od powyższego standardu powinny być uznawane za wady i oceniane w zależności od stopnia odchylenia.

UWAGA: Samce muszą mieć normalnie rozwinięte dwa jądra umieszczone całkowicie w worku mosznowym.

Seter Irlandzki jako rasa myśliwska powinien posiadać nie tylko doskonały eksterier, ale i silnie zakodowane cechy "użytkowe".

W naszej hodowli przykładamy dużą wagę do równomiernego rozwoju obu cech. Zachęcamy nabywców naszych szczeniąt nie tylko do udziału w wystawach, ale i do uczestnictwa w sprawdzianach predyspozycji myśliwskich takich jak Próby Polowe, Field Trialsy i konkursy Pracy Wyżłów.

Zainteresowanym polecamy lekturę:

szczeniaki seter irlandzki